Persoonlijk

Wat ik leerde anders te doen

Soms sluipen gewoontes er in, of ze je nou verder helpen of juist vast klemmen, het overkomt ons allemaal en vaak ook zonder dat we het door hebben. Wanneer het je verder helpt is dat natuurlijk vooral heel positief, maar wanneer je klem staat, ja wat dan?

Zoals in mijn eerdere blog te lezen is kreeg ik te maken met een burn-out. Het moment dat die gewoontes opeens zo duidelijk zijn. Altijd was ik bezig met een ander. Heeft de ander het wel fijn, kan ik iets voor de ander doen, ect. Maar wat ik leerde is dat de basis volledig bij jezelf ligt. Dat ik niet kan zorgen dat een ander het goed en fijn heeft zonder dat ik voor mezelf weet wat goed en fijn voor mij inhoudt. En belangrijker nog, hoe ik dit kan ervaren.
ik leerde om minder bezig te zijn met een ander. Omkijken naar een ander is nog een van mijn prioriteiten, maar ik moet eerst mijn eigen eiland draaiende houden voor ik op die van jou kan komen om te helpen onderhouden.

Ook leerde ik anders te denken. Die familiefeestjes, die ik vreselijk vind, die me zoveel energie kosten en waar ik geen energie uit ophaal. Ik doe het niet meer. Omdat ik weet dat de kosten hoger zijn dan dat gene wat het mij oplevert. Terwijl gaan om een ander tevreden te houden eigenlijk altijd in mijn achterhoofd zit. Maar wat is daarvan de meerwaarde? Als de ander zeer teleurgesteld is door het ontbreken van jouw persoonlijkheid kan je dat als compliment beschouwen. Dit mag alleen nooit zo ingezet worden om je toch over te halen om te komen. Grenzen stellen, grenzen beschermen dat is vooral wat ik heb geleerd anders te doen.
Het is niet mijn tekortkoming dat een ander mijn grenzen niet kan accepteren, het is niet mijn probleem dat de ander hier niet mee om kan gaan.
Het is wel mijn probleem wanneer ik mijn grenzen laat gaan en ik hierdoor dusdanig veel energie verlies dat ik dagen moet bijkomen.

Ik leerde mezelf meer op de eerste plaats te zetten, ik leerde andere prioriteiten te zien. Ik leerde rust te creëren, door het grenzen stellen, maar ook door goed te luisteren naar wat mijn lichaam aangeeft.
Nee leren zeggen is zo belangrijk. Zonder toelichting, zonder excuus. Nee is een volwaardige zin.

Ik heb nog veel te leren, ben nog niet daar waar ik wil en moet staan om over volledig herstel te spreken. Maar ik ben op de juiste route, ben bewust van de veranderingen. Door alles wat ik leerde om anders te doen.

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *