Persoonlijk

Een nieuw hoofdstuk

Je weet wel toch, dat je droomt van bepaalde dingen en ze, jaren later, opeens zomaar gebeuren. Of dat je dacht dat iets niet voor jou was weggelegd en het toch zomaar op jouw pad kwam. Hoe een nieuw hoofdstuk wordt begonnen terwijl dat hoofdstuk al zo vaak, op verschillende vormen, is geschreven in je hoofd?

Mijn nieuwe hoofdstuk is begonnen. Ik woon opeens in de Achterhoek. Of opeens, maar zo voelt het wel.  Dat ik na 5 jaar single zijn in December 2019 een ontzettend leuke man trof op Tinder was leuk, dat die dates ondanks het ongemak ook nog eens succesvol waren was geweldig. Nu zijn we bijna 9 maanden samen en hebben we besloten om echt samen te gaan wonen.

Nou was ik eigenlijk sinds de zomer al nooit meer echt weggegaan. Ik ging af en toe terug naar Apeldoorn om mijn koffer in te pakken met andere kleding, om mijn ouders gedag te zeggen en vriendinnen te zien. En dat gaat ook niet veranderen, op het koffer moeten meeslepen na dan.

Had je mij een jaar geleden gezegd dat ik over een jaar zou samenwonen had ik je echt uitgelachen, Gijs was toen nog niet eens in beeld en ik vooral heel druk met mezelf en mijn herstel. Überhaupt heb ik hiervoor nog nooit samengewoond en ik heb dus ook totaal geen idee wat er precies anders aan is en hoe het gaat bevallen.  Al denk ik dat ik het heerlijk vinden ga, ik heb al 4 jaar alleen gewoond en red mezelf prima. Maar het is ook zo fijn dat je naast beide een eigen bestaan ook samen op de bank kunt ploffen of kunt vertellen wat je die dag mee gemaakt hebt.

Ik moet nog wennen aan dit mijn thuis noemen, als ik thuis zeg bedoel ik toch nog mijn huis, waar ik al 5 maanden geen sleutels meer van heb, of het huis van mijn ouders. Maar het gevoel van thuis is er wel, ik voel me op mijn gemak op deze plek, ik voel me niet bezwaard om alle kastjes open te trekken en loop hier rond alsof het nooit anders is geweest.

Mijn leven begint toch de vormen aan te nemen van mijn dromen als meisje. Een leuke man, een huis, hopelijk ooit ook een baby, mocht ons dat gegund zijn. Maar voor nu, nu ben ik de stiefmoeder van kat Coco.  Die overigens ook doet alsof ik een valse stiefmoeder ben en een hekel aan mij heeft. Het plaatje is compleet dus.

Groetjes uit de Achterhoek!

2 Reacties

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *