Body positivity,  Persoonlijk,  Zelf liefde

Een goed lijf, op naar een body neutraal bestaan

Als ik mijn Instagram open is het gesprek van de dag. Is je lijf wel klaar voor bikini en strand, heb je überhaupt wel een lijf dat in bikini “mag”. Kan je wel dat ene jurkje aan waarbij de cellulitis op je benen zo zichtbaar is. Elke zomer opnieuw maken we ons massaal druk om ons eigen lijf, maar ook om die van anderen.

Ik ben ontzettend gelukkig met het feit dat ik mijn Instagram feed voornamelijk vul met prachtige vrouwen die allemaal de liefde voor hun lijf vieren. Die aanstekelijk werken op het punt van body positivity, of body neutraal zijn. We hoeven die cellulitis echt niet te vieren, maar er op neutrale wijze naar kijken werkt al zoveel beter. Waarom je lijf verstoppen, waarom doen alsof het er niet is. Je lijf is niet minder waard met die striae of putjes.

Vier je lichaam, vier de zomer, vier jezelf op de manier die jij wilt. Jij bent prachtig van jezelf, je bent alles waard. Wil jij die mini rok aan? Wil jij in bikini op het strand, lekker doen. Verstop je lijf niet langer omdat het niet voldoet aan het verknipte beeld van de schoonheidsindustrie.

We leven in een maatschappij waarin dun zijn de norm is, maar niet te dun hoor want dat is lelijk. Je moet wel precies dat zijn wat mooi is. Zandloper figuur, precies in verhouding, anders hoor je er niet bij. Hoe bizar, hoe verknipt, hoe verkeerd. We leven in een maatschappij waar dieetcultuur een belangrijke rol speelt. Zogenaamd om gezondheid, maar dat diëten is natuurlijk verre van gezond.

Gezondheid, lekker in je lijf, lekker met jezelf. Het is heel veel meer dan het “perfecte” figuur. Het is heel veel meer dan een streng dieet volgen. Van jongs af aan wordt het ons al meegegeven. Je lichaam is eigenlijk nooit goed genoeg. Je moeder die niet mee wil zwemmen, want ze kan zich echt niet in badpak vertonen. Jij die op die verjaardag maar die hapjes moet laten staan want je hebt al een beetje een buikje. Dik worden willen we echt niet hoor.

Hoe kunnen we gelukkig zijn met ons lijf, hoe kunnen we echt houden van onszelf, als er altijd een soort strijd gaande is. Waarom leren onze moeders ons dat we goed zijn zoals we zijn maar gaan ze zelf niet in badpak en mag ik die hapjes niet opeten. Hoezo is alles zo tegenstrijdig en doet niemand hier iets aan?

Ons lijf is goed genoeg, ons lijf is prachtig zoals het is. Ons lijf is ons thuis, onze veilige haven. De enige reden om er iets aan te veranderen is omdat jij dat wil. Niet omdat jij dat wil door het verknipte beeld van de maatschappij, maar omdat jij het echt oprecht wilt. Niet omdat je knapper bent als je dunner of iets voller wordt, niet omdat je geloofd dan weer waard te zijn. Je onzekerheid wordt niet vergroot door een verandering aan je lijf, maar door een verandering in je hoofd. Je waarde is niet het getal op de weegschaal of het nummer in je kleding.
Zullen we stoppen om anderen af te rekenen op hun zijn? Zullen we liever naar onszelf kijken en stoppen die walgelijke maatschappij te blijven stimuleren. We horen elkaar te steunen, te vieren, te helpen. Het leven is al zwaar genoeg zonder die zware last van moeten voldoen aan het ideaal.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *