Persoonlijk,  Psychologie

De kracht van verdriet

Soms heb ik het idee dat verdrietig zijn, emoties tonen, iets is wat als zwakker of als verkeerd wordt gezien. Terwijl er zoveel kracht zit in juist die kwetsbare en eerlijke kant. Waarom maken we excuus voor onze tranen, terwijl als we schaterlachen niemand daar iets over benoemd

Ik vind het maar ingewikkeld. Want waarom als iemand zijn of haar emoties niet toont en door gaat noemen we dit krachtig? Is het niet juist heel veel krachtiger om te tonen wat iets echt met je doet. Om die kwetsbaarheid met jezelf en je omgeving aan te gaan?
Wat maakt dat we iemands pijn niet goed onder ogen durven komen en er een reactie als “het komt goed” ontstaat. Want wie weet of het goed komt, en al komt het goed, waarom mag dan de wanhoop of het verdriet er nu niet zijn.
Wanneer iemand ontzettend gelukkig is, iets positiefs behaald, dan zeggen we toch ook niet “ooit komt er weer tegenslag”. Wat is het verschil dan in deze emoties. Wat maakt dat we er een laagje overheen moeten leggen, in plaats van te onderkennen waar het echt over gaat?

Ik ben zelf net zo schuldig, ik kondig het aan wanneer ik voel dat ik ga huilen. Puur om mezelf en de ander te kunnen voorbereiden. Maar ik ga toch ook niet zeggen dat ik voel aankomen dat ik erg gelukkig word of benoem dat ik een harde lach voel opkomen? Ik zeg sorry voor mijn emoties, omdat ik snel denk iemand tot last te zijn. Maar is het niet de verantwoording van de ander om zijn of haar grenzen aan te geven? Ik mag huilen bij wie ik wil en zo vaak als ik wil. Ik mag terug komen op dingen uit het verleden die mij pijn doen.  Maar toch doen we het maar zelden.
Verdriet kan zo verbindend zijn. Emotie kan zoveel kracht met zich mee brengen. Jezelf herkennen in het verdriet van een ander, een stukje minder eenzaam.  Zullen we stoppen met het krachtig vinden als iemand zijn ware gevoel niet toont? Zullen we stoppen met het wegwuiven van het gevoel van een ander?
We hoeven niet massaal een potje te gaan zitten huilen.  Maar we kunnen de ander wel zien in zijn of haar verdriet. We kunnen wel de ander uitnodigen om het “krachtige” masker af te zetten.
Laten we de kracht van emotie eens volledig benutten. Je hebt meer overeenkomsten dan je denkt.

Eén reactie

  • Avatar
    Maxime

    Het duurde twee dagen tot ik een recensie kon schrijven, nadat ik je blog had gelezen. Dit omdat ik er de tijd voor wilde nemen, net zoals je jezelf tijd en ruimte zou moeten geven voor je emoties. Super mooi geschreven en heel herkenbaar! Je emoties niet tonen, omdat het wellicht niet gewenst is door een ander. Dit terwijl je met elkaar zoveel meer kracht uit elkaar kan halen. Een grote krachtbron in het leven is het aangaan van relaties, maar kan je er wel kracht uitputten als je niet volledig jezelf kan zijn. De kracht zit in kwetsbaarheid, niet in jezelf en anderen voor de gek houden.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *